نوروز مبارک

تواگر نو  باشی

روزها نوروزند   

تواگرتازه شوی

کهنه ها می سوزند

تواگرآب شوی

همه   عالم خاک است

هرطرف باغ وبهار

خاک نه افلاک است

دل  تو  نورمحض

ماه وخورشیداز اوست

هرچه روز  و روزاست

از دم همت اوست

"فرامرزمیرشکار"

 

اللهم عجل لولیک الفرج...

 

چه کنم وقت عید   باغم دوست  ؟

 

سفره ی هفت سین من بی اوست ...

 

"فرامرزمیرشکار"

اشکال شرعی

دو طلبه داشتند کنار رودخانه ای راه می رفتند. پیرزنی کنار آب ایستاده بود و نمیتوانست از آب عبور کند. طلبه ی اول بی درنگ کفشهایش را درآورد پیرزن را گرفت و آنسوی آب به زمین گذاشت... . طلبه دوم نگاه کرد و هر دو به راه افتادند. یکساعت بعد طلبه ی دوم سکوت را شکست و گفت هنوز دارم به این فکر میکنم که کاری که تو کردی اشکال شرعی نداشت؟
طلبه اول گفت: «من چند ثانیه بیشتر پیرزن را به دوش نگرفتم، اما گویا یکساعت است که از دوش تو پایین نیامده!»

عکس منتشره نشده-خبرگزاری العهدلبنان

دودست آفتاب...

 

لبم ازبوسه هایی نرم می سوخت

 

غروب از التهابی گرم می سوخت

 

نشستم... هر  دو   دستش راگرفتم

 

دودست آفتاب از شرم می سوخت

 

"فرامرزمیرشکار"

نمی دانم وفاداری چه دارد؟

 

وفاداری زمن دید...آشناشد

 

به کام دل رسید...ازمن جداشد

 

نمی دانم وفاداری چه دارد؟

 

که باهرکس که کردم بی وفا شد

 

"فرامرزمیرشکار"

ای توتنها...

 

آشنامردغریبستان...علی

 

ای توتنهامعنی انسان

 

علی

 

"فرامرزمیرشکار"

رباعی تازه

 

دراوج سکوت ،غرق فریادشدیم

 

آن قدرخرابیم که آبادشدیم

 

ازبسکه کسی سراغ مارانگرفت

 

ازدیدن تازیانه هم شادشدیم

 

"فرامرزمیرشکار"

 

 

کویوسفی که پیرهنش جِرنخورده است؟؟؟

 

شیطان زپیش وپس به همه دست می برد...

 

کویوسفی که پیر   هنش جِرنخورده است؟؟؟

 

"     فرامرزمیرشکار   "

عاشقی همیشه عاشقیست

 

آنچه می پرد  که عشق نیست ...

 

عاشقی همیشه عاشقیست...

 

"  فرامرزمیرشکار  "

 

مصراع های جاویدان-سایه

 

تا تو با منی زمانه با من است...

بخت و کام جاودانه با من است

 

سایه

مصراع های جاویدان-حافظ

درنظربازی مابی خبران حیرانند

من چنینم که نمودم دگرایشان دانند

 

حافظ

مصراع های جاویدان-سهراب

 

بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم...

واکنشهایت راخودت انتخاب کن

هیچ کس نمی تواند بدون اجازه من آزارم دهد...

                                          مهاتماگاندی

ای خواجه ،درد نیست...

عاشق که شد؟که یار به حالش نظرنکرد؟...

ای خواجه ،درد نیست وگرنه طبیب هست...

عاقبت منكرين امام منتظر(عج)

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
مَنْ اَنْكَرَ الْقآئِمَ مِنْ وُلْدى فى غَيْبَتِهِ ماتَ ميتَةَ الجاهِلَّيةِ.
كسى كه در زمان غيبت، حضرت قائم را كه از فرزندان من است، انكار كند همانند مردگان جاهليت مرده است.
بحارالأنوار، ج 51، ص 73 .

پیغامبربشاگرد-فایل صوتی

پیغامبربشاگرد-فایل صوتی

شاعرعاشقانه ها

در زمان امام محمد باقر (ع) شخصی بود به نام کثیر عزه که غزل های عاشقانه می سرود ولی در مقابل اگر کسی می خواست به امیر المؤمنین (ع) جسارتی کند ، او با اشعار خود به دفاع از اهل بیت (ع) می پرداخت، در زمان بنی مروان و بنی امیه که افراد را به این جرم می کشتند . وقتی این شخص از دنیا رفت ، حضرت باقر(ع) بر جنازه ی او حاضر شد تا به این وسیله از او قدردانی کند . آیا ما مقدس ها از این کارها می کنیم ؟

به نقل از : ایت الله فاطمی نیا

ذکرافزایش روزی

ذکر شده برای وسعت رزق، بعد از نماز صبح دست ها را به طرف آسمان بلند نموده و به قصد دعا ده مرتبه این آیه ی شریفه را قرائت نماید: «ربنا أنزل علینا مائدة من السماء تکون لنا عبدا لأولنا و آخرنا و ایة منک و ارزقنا و أنت خیر الرازقین» آیه ی 114خداوند به او وسعت رزق عنایت می کند. ادعیه و ادویه ، ج2، ص148

دوری از شراکت شیطان

امام صادق (علیه‌السلام) در حدیثی فرمودند:

 هرگاه یکی از شما وضو بگیرد و بسم اللّه الرحمن الرحیم نگوید، شیطان در آن شریک است

و اگر غذا بخورد و آب بنوشد یا لباس بپوشد و هر کاری که باید نام خدا را بر آن جاری سازد، انجام دهد و چنین نکند، شیطان در آن شریک است.

خوابی برازرحمت

 پیامبرگرانقدر اسلام علیه السلام می فرماید :

« هرگاه بنده ای هنگام خوابش «بسم الله الرحمن الرحیم» بگوید خداوند به فرشتگان می گوید : به تعداد نفسهایش تا صبح برایش حسنه بنویسید

جامع الاخبار،ص ۴۲

نویدرحمت

 پیامبراکرم صلی الله علیه واله فرموده است :

«هرگاه فردی با خانواده اش برسفره غذایی حاضرشود ودرابتدای غذا«بسم الله الرحمان الرحیم » گفته وپایان آن شکر خدا گوید، برچیده نمی شود مگراینکه بخشیده خواهند شد

-کتاب من لا یحضره الفقیه ،ج3 ،ص 355.

سخنی درباب استعاذه

درقرآن کریم سوره نحل دستور داده شده است که هنگام قرائت قران  ازشرشیطان به خداوند پناه ببریم «فإذا قرأت القرآن فاستعذ بالله من الشيطان الرجيم 98 إنه ليس له سلطان على الذين آمنوا وعلى ربهم يتوكلون 99«هرگاه وسوسه ای ازشیطان به تو رسدبه خدا پناه برکه او شنونده وداناست »استعاذه به گونه ای مختلف وبا الفاظ متفاوتی بیان می شودکه جمله «أعوذُبالله من الشیطان الرجیم »معروفترین آنهاست اما آیا منظور از پناه بردن بخدا بیان جمله «أعوذُبالله من الشیطان الرجیم »است یا اینکه به گونه ای دیگرهم می توان به خدا پناه برد. درسخنی ازامام صادق علیه السلام آمده است :«هرگاه «بسم الله الرحمن الرحیم » راقرائت کردی اشکالی ندارد که استعاذه نکنی الکافی ، 3،ص 313.که براساس این حدیث "بسمله"  مصداق اکمل "استعاذه "است.یادداشتهای قرآنی/فرامرزمیرشکار

تواضع امام خمینی

«در حج شخصی را دیدم که از آمریکا آمده بود و شیعه شده بود، وقتی از او پرسیدم چرا شیعه شدی، گفت نواری از امام  خمینی شنیدم که ایشان در آغاز صحبت هایشان فرمودند ما هیچی نیستیم! این فرد با همین یک جمله سمت شناخت امام آمده و در نهایت هم مسلمان و شیعه شده است».

.حجه الاسلام آقاتهرانی

مار، طاووسی دیگراز خلقت زیبای خداوند

وضعیت قانونی چندهمسری درجهان

 

 

تصویر بالا وضعیت قانونی چند همسری را در کشورهای جهان نشان می دهد.

راهنمای تصویر:
رنگ سورمه ای: ازدواج چند همسری قانونی است
رنگ آبی: چند همسری در عرف و سنتها مجاز شناخته می شود
آبی کم رنگ: چند همسری در بعضی از مناطق مجاز است
خاکستری: وضعیت قانونی نامشخص
قرمز کم رنگ: کلا غیر قانونی
قرمز پررنگ: چند همسری جرم تلقی می شود

نمایندگان شوخ طبع

دلیل شادمانی روزافزون مردم ترکیه

 

جام کشکول؛ پایگاه اینترنتی صدای ترکیه در طی تحقیقات انجام شده دلیل شادمانی روزافزون مردم ترکیه را اعلام کرد.

بر اساس داده های اداره آمار ترکیه بزرگترین عامل شادی مردم کار و پول نیست بلکه سلامتی یکی از بزرگترین دلایل شادی مردم است.

به گزارش صدای ترکیه، 74.4 درصد مردم از خدمات رفاهی ترکیه، 74.8 درصد از مردم از خدمات بخش بهداشت و درمان، 72.2 درصد از امکانات نقل و انتقال، 64.6 درصد از خدمات آموزشی، 44.7 درصد از خدمات دادگستری و عدلی و 63.4 درصد از مردم ترکیه از خدمات اداره بیمه ابراز رضایت می کنند.

مطالعه بر روی تاثیرات اقتصاد بر روی زندگی مردم نشان می دهد که درآمد مردم در طول یک سال اخیر به اندازه 15.8 درصد افزایش یافته است.

در طول سال 2012 ، 24 درصد از مردم بدهی های خود را پرداخت کرده، 8.8 درصد شغل جدید پیدا کرده، 6.8 درصد اتومبیل، 2.6 درصد خانه، زمین و یا ویلا خریده و 1.2 درصد از مردم محل کار جدید باز کرده اند.

بر اساس آمار بدست آمده 70.8 درصد از مردم سلامتی را بزرگترین عامل شادی و احساس خوشبختی می دانند.

این در حالی است که در سال 2011 میزان افرادی که احساس خوشبختی می کردند 62.1 درصد بود و این رقم در سال 2012 به 61 درصد افت کرده است.

نماینده ای که همه را می خنداند

چقدرخبرنگاران بدهستندکه این عکسهارا ازنماینگان می گیرند

چقدرخبرنگاران بدهستندکه این عکسهارا ازنمایندگان می گیرند

چقدرخبرنگاران بدهستندکه این عکسهارا ازنمایندگان می گیرند

چقدرخبرنگاران بدهستندکه این عکسهارا ازنمایندگان می گیرند

چقدرخبرنگاران بدهستندکه این عکسهارا ازنمایندگان می گیرند

چقدرخبرنگاران بدهستندکه این عکسهارا ازنمایندگان می گیرند

کوروش درنگاه گزیفون

گزنفون شاگرد افلاطون ، در کتاب «کوروش نامه»، آرزوی یک یونانی را برای داشتن حاکم حکیمی چون «کوروش بزرگ» بیان می‌کند و حکومت کورش را که بر مبنای تدبیر و کیا می‌داند، ستایش می‌کند: «در واقع در قلمرو شاهی کوروش ملل و اقوام متعددی همه طوق اطاعتش را به گردن نهادند و با وجود اینکه از یکدیگر، روزها بلکه ماه‌ها فاصله داشتند و عده‌ای هرگز او را به چشم خود ندیده بودند و برخی اطمینان داشتند که هرگز در عمر خود او را نخواهند دید، همگی یک دل و یک جهت می‌کوشیدند در زیر درایت پادشاهیش درآیند و اوامرش را تمکین کنند.»

 گزنفون ، کورشنامه ، ترجمه رضا مشایخی ، بنگاه ترجمه و نشر کتاب ، تهران 1342 ، ص 2.
-

شیرایرانی،گربه المانی

زمستان ۶۳ همدان – خارجی
سر کلاس بودم که معاون مدرسه آمد و گفت: تلفن داری! این کار، معمول نبود، هیچ معلمی را به خاطر تلفن از سر کلاس بیرون نمی کشیدند. می گفتند زنگ تفریح تلفن کنید، مگر این که کار مهم یا واجبی پیش آمده باشد آن هم از نوع نگران کننده اش! به دو رفتم و گوشی را برداشتم. خانم همسایه بغلی بود. می گفت: شیر سرحوض حیاطتان ترکیده و آب از سر دیوار می پاشد توی خانه ما و می ریزد روی شیه های پنجره ما و نمی دانیم چه کنیم، می دانم که سر کلاسید اما لطفا زودتر بیایید و لااقل شیر کنتور آب را ببندید تا عصر درستش کنید.

اجازه گرفتم رفتم خانه که نزدیک بود و شیر کنتور را بستم. شب خانه پدر زنم مهمان بودیم وقتی فهمید گفت: قبلا گفته بودم که شیر ایرانی نبندید! زمستان به دلیل چکه کردن یخ می زند و می ترکد. ولی گوش نکردید. حالا یک شیر آلمانی بخرید و خیالتان را راحت کنید. چیزی نگفتم و فردا عصر رفتم یک شیر ایرانی دیگر خریدم و آوردم که ببندم. زنم درآمد که: مگر بابا نگفت شیر ایرانی نخرید؟ دیدی که ترکید؟ اگر آب به خانه همسایه نمی ریخت و آنها اطلاع نداده بودند می دانی چه خسارتی می خوردیم؟ گفتم: من ایرانی ام و جنس ایرانی می خرم. باید از تولید ملی حمایت کرد. تولید کنندگان خارجی هم که از اول کار ، درجه یک نمی ساخته اند. آن ها به دلیل حمایت مردمشان قادر به چنین کاری شده اند. اما از شما چه پنهان، شیر دوم و سوم هم به دلیل همان نشتی مختصرش در سرمای زیر صفر همدان یخ زد و ترکید و آخرش من ناچار شدم یواشکی با یک شیر آلمانی کار را خاتمه بدهم.

بگذریم که این بار ، ترکیدگی لوله داخل خانه چنان زندگی ما را آبکی کرد که ناچار شدیم بقیه زمستان را در خانه پدر و مادرها بگذرانیم چون به دلیل کمبود مواد سوختی در زمان جنگ و سردی هوا و نبودن آفتاب، مکانی برای خشک کردن فرش و موکت و لحاف و پتوهایمان نداشیتم و باید تا عید صبر می کردیم. از آن به بعد، هر وقت به توصیه مرحوم پدر خانم گوش نمی کردم با خنده می گفت: فقط مواظب باش داستان آن شیر آلمانی تکرار نشود!

پاییز ۶۷ استانبول – داخلی
می گوید: می خواهم یک تلویزیون خوب بخرم که بعد از دو سه سال هم ببرم ایران و سالها با خیال راحت از آن استفاده کنم. اصرار می کند که من هم به عنوان دیلماج بروم. می رویم از این مغازه به آن مغازه. چند خیابان را می چرخیم اما هیچ مارک معتبری پیدا نمی کنیم! می گویم: یکی از همین تلویزیون های ساخت ترکیه را بخر و خلاصمان کن. دارد شب می شود. می گوید: وقتی می خواهم بعد از دو سه سال ببرمش ایران، چرا مارک نامرغوب بخرم؟ عقل می گوید یک مارک معتبر شناخته شده بخرم که سالها بتوانم از آن استفاده کنم. به قول انگلیسی ها؛ هنوز آن قدر ثروتمند نشده ام که جنس ارزان بخرم! اما هرچه بیشتر می گردیم، کمتر پیدا می کنیم! انگار توی شهر به این بزرگی نه کسی جنس خارجی می خرد نه کسی می فروشد. حالا در آخرین مغازه هستیم می گویم: افندیم! تلویزیون خارجی ندارید؟ سونی، ناسیونال یا...

فروشنده که مغازه بزرگش پر است از یخچال فریزر و تلویزیون و ماشین لباسشویی و پنکه و کولر و صدها خرده ریز برقی دیگر، می گوید: ما جنس دست دوم نمی فروشیم! دوستم به تریش قبایش بر می خورد و در می آید که؛ دست دوم چیه؟ آکبندش را می خواهیم! فروشنده شانه هایش را بالا می اندازد و با پوزخند می گوید: پس باید تشریف ببرید ژاپن یا آلمان، چون اینجا جنس نو خارجی پیدا نمی شود! با کنجکاوی می پرسم: یعنی چه؟ مگر نمایندگی فروش ندارند؟ بالاخره باید یک جایی باشد که... دوستم می پرد وسط حرفم و می گوید: بسیار خوب، دست دوم فروشی ها کجا هستند؟ فروشنده که انگار مچ گرفته باشد، در حالی که قیافه یک کاشف بزرگ را به خود گرفته است می گوید: من اولش فهمیدم که جنس های دست دوم می خواهید! این بار من جوش می آورم، اما کظم غیظ می کنم و فروشنده ادامه می دهد: باید بروید خیابان فلان، آنجا یک پاساژ است که در یکی از طبقاتش چند مغازه دست دوم فروشی هست. ترک هایی که در آلمان و سایر کشورها کار می کنند، وقتی به کشورشان بر می گردند، وسایل خارجی منزلشان را به آنها می فروشند. احتمالا آنجا می توانید مارک هایی مثل سونی و ناسیونال پیدا کنید!

شرمگین و عصبانی از مغازه بیرون می آییم و دوستم می گوید: ببین تو را به خدا کارمان به کجا کشید؟ فقط مانده بود این ترکها متلک بارمان نکنند که کردند! گفتم حالا باید جنس دست دوم را به دو برابر قیمت بخری و حال کنی که مارک معتبر داری! می گوید: حالا چکار کنیم؟ برویم آنجا یا نه؟ می گویم: من که حالش را ندارم. در ضمن شب شده و با این ترافیک تا ما به آن محل برسیم، پاساژ بسته می شود. بگذار فردا می رویم. می گوید: فکر می کنی پیدا کنیم؟ می گویم: فقط در آلمان حدودچهارمیلیون ترک مشغول به کارند. بالاخره سالی چند هزار تایشان به ترکیه بر می گردند. از آن همه وسایل خانه ای که می فروشند، بالاخره یک تلویزیون دست دوم به تو می رسد! شب، داستان مغازه گردی هایم را به زنم می گویم باور نمی کند، «یعنی توی این شهر یک تلویزیون سونی پیدا نکردید»!

فردا من کنجکاوتر از دوستم عجله دارم آن پاساژ را ببینم. مدرسه که تعطیل می شود، می رویم به نشانی داده شده. هم فال است و هم تماشا. در یکی از طبقات بالایی پاساژ ، چند مغازه درب و داغون هست که داخل هرکدامشان دوسه تا دلال ترک با هم چانه می زنند. به دوستم می گویم: اگر قیمت را خیلی بالا گفتند، چی؟ می گوید: اگر سونی باشد می خرم. بالاخره هرچه باشد مارک مرغوب است و کارش حرف ندارد. فقط باید مطمئن باشیم سالم است و تعمیری نیست.در دومین مغازه یک دستگاه تلویزیون سونی خوب پیدا می کنیم حتی با کارتن خودش. صاحبش آدم مرتب و خوش سلیقه ای بوده. هیچ جایش هم عیب و ایرادی ندارد. دوستم بغل پیچ هایش را هم وارسی می کند و می گوید: باز نشده و انگار سالم سالم است. خودمان را آماده می کنیم برای چانه زدن. قیمت تلویزیون های ساخت ترکیه را دارد . می گویم تا چقدر حاضری بخری؟ می گوید: یک و نیم برابر قیمت تلویزیون های ساخت خودشان باشد، می خرم. اما تو سعی کن کمترش کنی.

درحالی که با ترکی نیم پزم سعی می کنم گفتگو را از جر و بحث های دلالی که در مغازه جریان دارد، وارد فضای آرام تری بکنم، بعد از اندکی تعارفات، قیمت را می پرسم، خودم را برای شنیدن بهای دو برابر آماده کرده ام، اما با کمال تعجب قیمتی که فروشنده برای تلویزیون سونی می گوید کمی بالاتر از نصف قیمت تلویزیون های میدان قارداش است! فروشنده و آن دو دلال اجناس دست دوم هنوز مشغول جر و بحثند و توجهی به ما ندارند. وقتی دوستم می فهمد می گوید: امکان ندارد. یا او اشتباه گرفته یا تو اشتباهی فهمیده ای. اما من مطمئن هستم که درست شنیده ام. چشمم به یک تلویزیون دست دوم ساخت خودشان می افتد که اتفاقا در قفسه پشت سر فروشنده است. می پرسم آن چند است؟ جواب فروشنده باز هم ما را در حیرت می برد. قیمت آن تلویزیون کاملا دست دوم ترک بالاتر از این سونی نسبتا دست اول است!
دلال های پرسروصدا کارشان تمام می شود و می روند و فروشنده می آید سراغ ما درحالی که تلویزیون سونی را نشان می دهم می پرسم: چرا این ارزان تر از آن است ؟ و اشاره می کنم به تلویزیون ساخت خودشان.
مغازه دار میانسال درحالیکه نگاه تحقیرآمیزی به تلویزیون سونی دارد، لبهایش را آویزان می کند و می گوید: ژاپنیه دیگه!

بهار ۱۳۶۸ همان شهر – داخلی
خانم می گوید: فردا که از مدرسه بر می گردی جایی قول نده ، برویم بازار تا من یک چادری بخرم. به شیطنت می گویم: ول کن تو را به خدا، چادر می خواهی چه کار؟ اینجا که کسی چادر مشکی نمی پوشد! می گوید: ما ایرانی هستیم. چادر تنها مشخصه زن ایرانی است. نوعی لباس ملی که باید آن را حفظ کرد. بعد مستقیم توی چشمهایم نگاه می کند و با لبخند موذیانه می پرسد: گوینده این حرفها به نظرت آشنا نیست؟ راست می گوید. حرفهای خودم است متاسفانه ما ایرانی ها لباس ملی نداریم البته مردهایمان. چادر تنها لباس ملی ماست که حتی قبل از اسلام هم زنان ایرانی بر تن داشته اند و پوشیدن آن از احکام امضایی اسلام است نه احکام تاسیسی. یعنی اسلام آن را نیاورده، بلکه بر آن صحه گذاشته است مثل بعضی از آداب و رسوم فرهنگ ایرانی از قبیل عید نوروز. بگذریم.
فردا می رویم بازار و مغازه به مغازه می چرخیم. پارچه های چادری متعددی می آورند و خانم نمی پسندد. می پرسم: چرا از همین ها نمی خری؟ میگوید: مارکش را نمی شناسم! می گویم: با مارکش چکار داری! پارچه اش را که می بینی. اگر خوب است بخر دیگه! می گوید: منظورم این است که نمی دانم وقتی شسته می شود، شور می رود یا نه؟ و اگر می رود چه قدر؟ چون چادر وقتی کوتاه شد مثل بلوز و دامن و امثال آن نیست که بشود استفاده کرد. دیگر نمی شود کاریش کرد. مارکی که خانم می خواهد، همان مارک چادرهاییست که در ایران استفاده می شود و خانم های ایرانی با آن آشنایی دارند و تجربه کرده اند. اما آن پارچه ، کره ای- ژاپنیست و این هایی که دربازار است همه تولید ترکیه است. یاد خرید تلویزیون برای دوستم می افتم و از تجربه آن استفاده می کنم. به فروشنده می گویم: کجا می شود پارچه های خارجی پیدا کرد؟ نمی داند. از چند فروشنده دیگر هم می پرسم تا این که یکی می گوید: در طبقه سوم همین پاساژ روبرویی یک مغازه ای هست که گاهی پارچه های خارجی هم می آورد. راه می افتیم به آن سمت. زنم می گوید: حتما گرانتر هم می دهند.

از پله ها خودمان را می کشیم بالا و پرسان پرسان می رویم دم مغازه مورد نظر. درست است ؛ در میان انواع پارچه های ترک ، چند توپ پارچه خارجی هم دارد که یکی دو تا از آنها همان مارکهای آشنایی است که خانم های ایرانی استفاده می کنند. فروشنده پارچه را به اندازه ای که عیال می گوید متر می کند و می برد و می گذارد روی پیشخوان. قیمتش را که می پرسم، فروشنده با ماشین حساب محاسبه می کند و عدد به دست آمده را می گیرد جلوی چشم خانم. عیال ناباورانه به من نگاه می کند و می گوید: خیلی خوب است. اصلا گران نیست. درحالی که من لیره های ترک را می شمرم، خانم قیمت یک پارچه مشابه ترک را می پرسد. پاسخ فروشنده تعجب دوباره ما را بر می انگیزد. چادر مارک ژاپنی ارزانتر از پارچه های چادری ترک است. پول را می دهم دست فروشنده جوان و با اشاره به پارچه ای که خریده ایم می پرسم: چرا این ارزانتره؟ پاسخ همان است که قبلا از فروشنده تلویزیون شنیده ام: ژاپنیه دیگه!! با همان لحن تحقیر آمیزی که ما درباره جنس های وطنی می گوییم: ایرانیه دیگه!!

زمستان ۱۳۷۰ تهران – خارجی
چند بسیجی دلاور بازمانده ازتوپ و ترکش های هشت سال مقاومت ملی، بعد از قطعنامه و پایان جنگ به میدان تولید آمده اند تا جهادی اقتصادی را آغاز کنند. با پول روی هم گذاشتن و قرض و قوله از خانواده و بانک ها، با استفاده از توان و تجربه و تخصصشان. یک وسیله پرکاربرد اتومبیل ساخته اند که بهتر است از نمونه های خارجی اش، به مراتب ارزان تر و کاراتر. روی جعبه اش هم با خط درشت نوشته اند: ساخت ایران! حتی نخواسته اند این جمله را هم به حروف لاتین بنویسند. با اعتماد به نفس ستایش برانگیز. جعبه کالایشان را طوری طراحی کرده اند که هیچ حرف لاتینی روی آن نباشد و ترکیب «ساخت ایران» بزند توی چشم و اعتماد ملی را افزایش بدهد! جنسش را در بازار توزیع کرده اند و منتظر فروش و بازگشت سرمایه اند تا قرض و قسط هایشان را هم بدهند.
اما دریغ و درد که هیچ کس حاضر به خرید جنس آنها نیست! یکی از این فروشنده ها پدر خانم است که در شهرستان اثاث ماشین می فروشد و نمایندگی یکی از معروف ترین کمپانی های آلمانی را دارد و این تولید کنندگان بسیجی هم ، دوستان در جبهه آشنا شده پسرش هستند. می گویم: چرا نمی خرند؟ می گوید: به جنس ایرانی اعتماد ندارند! حتی می گویم مجانی ببرید و ببندید به ماشین. اگر بد بود که چیزی از دست نداده اید. چون پولی بابتش نپرداخته اید. اگر هم خوب بود باز نمی خواهد پولش را بدهید. ولی دفعه بعد از همین بخرید. چون هم بسیار ارزان تر از نوع آلمانی آن است و هم کار بچه های خودمان است. با این همه نمی برند! حالا تولید کننده مانده است و کلی قرض و قسط بانک و بدهی به این دوست و آن آشنا!
البته خیلی نگران نشوید، چند ماه بعد این مشکل حل شد. می گویید چه طوری؟ عرض می کنم.

کارد که به استخوان رسید، دوستان تولید کننده ناچار شدند یک مید-این- ژرمانی روی بدنه کالای ایرانیشان حک کنند و از روی جعبه مشابه خارجی اش چند هزارتایی به چاپخانه های دور و بر میدان بهارستان و خیابان ملت سفارش بدهند و والسلام. حالا سالهاست این قطعه عالی و ارزان ساخت ایران به نام فلان کمپانی آلمانی به دو یا سه برابر قیمت در بازار وسایل یدکی ماشین فروش می رود و خریداران ایرانی هم دلشان خوش است که جنس اصل آلمانی روی ماشینشان سوار می کنند! همه هم راضی اند. تولید کننده تولیدش را می کند و سرمایه اش بر می گردد و چرخ کارخانه و کارگاهش می چرخد و توزیع کننده و دلال و فروشنده هم پول بیشتری به جیب می زنند و خیال خریدار محترم هم راحت است که جنس اصل مصرف می کنند!

حالا همه سود می برند و دو نفر ضرر می کنند. یکی کمپانی خارجی است که ضررش خیلی به ما زیان نمی رساند و دیگری مصرف کننده داخلی است که جنس ایرانی را به دو تا سه برابر قیمت می خرد و نمی فهمد! و این سرنوشت بسیاری از تولیدکنندگان ملی و اجناس ایرانی است که سالهاست همه ما آن را به اسم خارجی می خریم و می خوریم و می پوشیم و استفاده می کنیم! گور پدر اعتماد به نفس ملی و تولید وطنی و کارگر ایرانی و آینده بچه هایمان! جوادمحقق-سایت الف

آيت‌الله حسن‌زاده آملی مي‌فرمايند: رهبر عظيم‌الشأن‌تان را دوست بداريد...

علامه عظيم‌الشأن حضرت آيت‌الله حسن‌زاده آملی، جلوی حضرت آقای خامنه ای دو زانو نشسته و ايشان را مولا خطاب می‌كنند. حضرت آقا ناراحت شده و به علامه می‌فرمايند اين كار را نكنيد. علامه حسن‌زاده می فرمايند: اگر يك مكروه از شما سراغ داشتم اين كار را نمی‌كردم.

ايشان در جای ديگر فرموده‌اند: گوش‌تان به دهان رهبر باشد. چون ايشان گوششان به دهان حجت‌بن‌الحسن(عج) است. اين جملات وقتي بيشتر معنا پيدا مي‌كند كه بدانيم صاحب تفسير الميزان، علامه عارف آيت‌الله طباطبايی درباره شاگردش علامه حسن‌زاده فرموده‌اند: حسن‌زاده را كسی نشناخت جز امام زمان(عج). راهی كه حسن‌زاده در پيش دارد، خاك آن توتياي چشم طباطبايی.

آيت‌الله حسن‌زاده آملی مي‌فرمايند: رهبر عظيم‌الشأن‌تان را دوست بداريد، عالمی،‌ رهبری، موحدی، سياسی، دينداری، انسانی، ربانی، پاك منزه، كسی كه دنيا شكارش نكرده، قدر اين نعمت عظما را كه خدا به شما عطا فرموده، قدر اين رهبر ولی وفی الهیرا بدانيد، مبادا اين جمعيت ما را، مبادا اين كشور ما را، مبادا اين كشور علوی را، اين نعمت ولايت را از دست شما بگيرند. خدايا به حق پيامبر و آل پيامبر سايه اين بزرگ‌مرد، اين رهبر اصيل اسلامی حضرت آيت‌الله معظم خامنه ای عزيز را مستدام بدار.

حضرت آیت الله حسن زاده آملی: رهبر عظیم ‌الشأن‌تان را دوست بدارید

علامه حسن زاده آملی از علمای برجسته و سرشناس حوزه علمیه قم که به جهت مراتب ویژه علمی و عرفانی از استوانه‌های حوزه‌های علمیه به شمار می‌روند، در انتهای یکی از جلسات سخنرانی خود، عبارات مهمی را در شأن رهبر معظم انقلاب بیان فرموده‌اند.

متن کامل سخنان علامه حسن‌زاده آملی پیرامون سجایای رهبر معظم انقلاب :

رهبر عظیم‌الشأن‌تان را دوست بدارید. عالمی، عادلی،‌ رهبری، مؤمنی، ‌موحدی،‌ سیّاسی، دلداری، رهبری، انسان ربانی، پاک،‌ منزه، که دنیا شکارش نکرده من جایی سراغ ندارم که عرض کنم.

خاطره ای از علامه حسن زاده آملی

بنده(علامه حسن زاده) حدود سى سال پيش صحبتى با بك رياضيدان داشتم تا اين كه كلام كشيد به اين شكل هندسى (قطاع ) من از او، به خاطر غرض الهى كه در نظر داشتم ، سوال كردم : عزيز من ! از اين شكل چند حكم هندسى مى توان استفاده كرد؟
گفت : شايد هفت تا ده تا حكم .
گفتم : مثلا بيست تا چطور.
گفت : شايد ممكن است .
گفتم : دويست تا چطور؟
به من نگاه مى كرد كه آيا دويست حكم هندسى مى توان از آن استنباط كرد و توقف كرد.
گفتم : دو هزار چطور؟ همين طور به من نگاه مى كرد. گفتم : دويست هزار تا چطور؟
خيال مى كرد كه من سر مطايبه و شوخى دارم و به مجاز حرف مى زنم . بعد به او گفتم : آقا اين خواجه نصيرالدين طوسى كتابى دارد به نام كشف القناع عن اسرار شكل القطاع (958) و جناب خواجه از اين يك شكل ، چهار صد و نود و هفت هزار و ششصد و شصت و چهار حكم هندسى استنباط كرده ، يعنى قريب نيم ميليون . بعد به او گفتم : اين خواجه نصير طوسى كه راجع به يك شكل هندسى ، يك كتاب نوشته و قريب پانصد هزار حكم از آن استنباط كرده ، شما آن كتاب و خود خواجه را مى شناسى ؟
گفت : نخير.
بعد راجع به شخصيت خواجه مقدارى صحبت كرديم و به او گفتم : اين خواجه وقتى كه در بغداد حالش دگرگون شد و ديد دارد از اين نشاه به جوار الهى ارتحال مى كند، وصيت كرد: مرا از كنار امام هفتم ، باب الحوائج الى الله ، از اين معقل و پناهگاه بيرون نبريد و در عتبه به خاك بسپاريد و روى قبرم در پيشگاه امام هفتم ؛ مثلا نوشته نشود آيت الله و علامه اين امام است ، حجه الله ، قرآن ناطق و امام ملك و ملكوت است ؛ روى قبر من بنويسيد:
و كلبهم باسط ذراعيه بالوصيد

قطاع چیست؟

قطاع دایره یا قطاع بخشی از یک قرص یا دایره‌است که به دو شعاع و یک کمان محدود شده‌است. θ زاویهٔ مرکزی روبروی کمان، شعاع دایره و طول کمان است.

یک قطاع با زاویهٔ ۱۸۰ درجه را نیم‌دایره و با زاویهٔ ۹۰ درجه را ربع دایره می‌نامند. اگر دو انتهای کمان را به هر نقطه‌ای غیر از مرکز دایره وصل کنیم، بخش پدید آمده قطاع نخواهد بود. و زاویهٔ ساخته شده در آن هم زاویهٔ مرکزی نخواهد بود.

مساحت سراسر دایره برابر است پس مساحت یک قطاع برابر است با حاصل ضرب نسبت زاویه‌ای که دربر دارد به زاویهٔ کل دایره (۳۶۰ درجه) در مساحت کل دایره. اگر زاویهٔ θ به رادیان باشد، مساحت قطاع خواهد بود:

و اگر θ به درجه باشد:

روش دیگر آن است که مساحت این قطاع را از راه انتگرال زیر بدست آوریم:

علامه حسن زاده آملی میفرمودند:در حجره نشسته بودیم و سرگرم نوشتن جزوه ای بودیم، که آقایی وارد شد و چون دید که حسابی دور و برمان شلوغ است، پرسید: چه میکنید؟
مدتی است بعضی از آقایان می آیند و میخواهند که برایشان مطالبی را بنویسم.
نگاهی به جزوه ها کرد و گفت: میدانید اینها را برای چه می خواهند و چه می کنند؟
گفتم: خیر، گفت: اینها به اصطلاح تز دانشگاه است، می برند و به استادشان نشان می دهند، که مدرک آنها برای سمت دکتری است!
من از همه جا بی خبر، شاید بیش از دویست جزوه از این دست نوشته بودم. گفتم: آقا! خدا عمرت بدهد که آگاهمان کردی، تا دیگر بیشتر از آنچه نوشته ایم ننویسیم.